Otkako je sredinom 19. vijeka u Norveškoj proizvedena prva skija, njen osnovni oblik se do danas nije mnogo promenio. Međutim, znatno se promenila njena konstrukcija i materijali od kojih se ona danas pravi.
Kombinacijom ta dva faktora proizvođači mogu izrađivati skije sa različitim karakteristikama, za različite tipove snega i različite stilove vožnje.
Razumevanje principa konstrukcije i različitosti proizvoda osnovni su prteduslovi za izbor prave skkije, što je siguran put ka uživanju na snegu. Stoga poynavaoci ove problematike iz “Ciclodrom_a” ovog puta posebnu pažnju obraćaju na osnove “karving” geometrije, koja je još 70-tih godina prošlog veka imala preteču u tzv. “kompakt” kategoriji skija. U svakom slučaju “karving” je doneo korišćenje skijaške tehnike kao sredstvo, a ne kao cilj skijanja.
Da bi smo razjasnili razloge zbog kojih je “karving” osvojio svet, potrebno je da sagledamo neke specifičnosti u njenom obliku. Najširi deo skije nalazi se na njenom prednjem delu i naziva se “rame“. To je obično tačka gde površina skije prelazi u njen vrh ili “lopaticu” (slika1).
Nešto uži deo na njenom kraju naziva se “peta” i nalazi se nešto ispred zadnjeg kraja - “repa”. najuži deo skije naziva se “struk” i nalazi se blizu uzdužne sredine skije. Širina ove tri tačke određuje krivinu duž ruba skije i nazivamo je “bočni luk” ili “sidecut” (slika2).
Radijus zavoja direktno zavisi od bočnog luka. Upravo tu leži tajna karving skije: njen bočni luk je znatno izraženiji nego kod konvencionalne skije (kreću se od 10 - 25 m) što dovodi do toga da skija bolje “sluša” u zavojima koje je sada moguće izvoditi i pri malim brzinama i bez otklizavanja repova što je mnogo bliže rekreativnom načinu vožnje.
Skija takođe ima i svoj uzdužni luk i on se nazva “zakrivljenost” (slika 3).
Ona je direktno povezana sa osnovnom karakteristikom skije koju nazivamo “elastičnost” a koja omogućuje da se težina skijaša pravilno rasporedi dužinom skije, amortizaciju udara neravnog terena kao i dobar manevar. Za svež i mekan sneg pogoduju vrlo elastične skije dok su za tvrdu i zaleđenu podlogu pogodne nešto kruće skije. U svakom slučaju za početnika kao i osrednjeg skijaša bolji izbor su elastičnije skije jer ih je lakše opteretiti u poziciju “radne krivine” (slika 4).
Treba pomenuti i otpornost na torziju (slika 5) tj. uvijanje duž uzdužne ose.
To je i faktor koji najviše zadaje problema konstruktorima te stoga i najvše utiče na cenu. razlog leži u tome što se teži pravljenu skije koja je krura u pogledu torzije a elastična po dužini. Što je skija otpornija na torziju, preciznije održava pravac i ima bolje bočno držanje pogotovo na tvrdim stazama i pri velikim brzinama.
Na sva pitanja koja vas eventualno još uvek dovode u dilemu, serviseri “Ciklodroma” odgovoriće ukoliko ih kontaktirate elektronsklom poštom ma adresu: ciclodrom@hotmail.com
DUŽINA SKIJE
Dužina skije treba da bude takva da zadovolji dva gotovo suprotna uslova: što je skija duža stabilnija je pri većim brzinama, a što je kraća lakše je uvodimo iz zaokreta u zaokret. Na pravilan izbor dužine pored geometrije skije utiče i stil vožnje, kao i naše skijaško umeće te je stoga najbolje poštovati preporuku proizvođača.
U svakom slučaju, jedan od noviteta koji je doneo “karviong” je takj da je dužina znatno niža u odnosu na konvencionalnu skiju, pa sada iznosi +15 do -20 cm visine skijaša, pri čemu neki proizvođači izbor dužine vezuju i za telesnu težinu.
Tekst iz Večernjih novosti od subote 22.11.2003. godine .
No comments
Comments feed for this article